Dia contra a violencia de xénero

Co motivo da celebración do DÍA CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO presentouse un vídeo feito por uns membros do noso alumnado de 1º de ESO e publicado en Youtube. Dámoslle os nosos parabéns.

Biblioteca Rosalía de Castro : Tod@s contra a violencia contra as mulleres
"Carta a un maltratador" dos alumnos Víctor e Adrián de 1º ESO-B.   

Alba, Henar e a súa historia co Galego

Aí vos presentamos a Alba e a Henar, ben... preséntanse elas sociñas, que saben falar bastante ben.
Espero que gustedes

Fin de curso...

Acabaron as clases, e o euiPAZO quere agradecer o traballo a prol do galego de toda a comunidade escolar, especialmente o d@s alumn@s. Sen vós non serían posibles tantas actividades, nin tantos soños se farían realidade, e este blog que comezamos durante este curso estaría baleiro. Agora tedes todo o verán por diante para revisar eses bos momentos, os videos, as vosas escollas... pero tamén para pensar en novas actividades para o próximo curso.
Hai alumn@s colaborador@s que se van do centro, pero nunca se irán de todo...

Boas vacacións a tod@s e lembrade que "en galego tamén se cumpren os soños".
 

 

A miña escolla...

A escolla de Miguel Rodríguez Giráldez...

Tortoreos

Publish at Calameo or read more publications.

A miña escolla...

Unha reflexión sobre a lingua que nos recomenda Inácio Alonso.

'Yu Ming is ainm dom', a curta irlandesa, traduzida e legendada em galego-português polo Diário Liberdade.
Yu Ming aborrece a sua vida na China. Por isso, decide começar umha nova na Irlanda. Antes da sua viagem, forma-se com grande paixom na cultura e língua irlandesas. Mas ao chegar a Dublin levará umha surpresa.
"Yu Ming is ainm dom" (Yu Ming é o meu nome) é umha curta irlandesa que nos fala de ilusons frustradas e de esperança, mas que, sobretodo, lembra o ridículo de perder a identidade e substitui-la por umha que é estranha e imposta.

A miña escolla...

Convite de Estefanía Fernández para unha "Tarde de fiadeiro en Vide".

O vindeiro domingo 9 de Xuño, a partires das cinco da tarde, celebraremos en Vide unha "Tarde de fiadeiro". Un ano máis xuntarémonos veciños e amigos a desfrutar da música, do baile e da festa.

Os "fiadeiros" teñen a súa orixe nas xuntanzas de vellos, mozos e mozas do lugar para fiar o liño nas noites de inverno. Nestas xuntanzas cantábase e rematábase bailando. Co tempo, o traballo de fiar foise perdendo, pero o costume de xuntarse para cantar, bailar e facer festa, non. Así, nas aldeas mantivéronse os fiadeiros, seráns, foliadas e ruadas.

En Vide quixemos recuperar esta tradición tan nosa e o grupo de pandereteiras, coa axuda dos  veciños da parroquia, organizamos a primeira tarde de Fiadeiro, que repetimos ano tras ano. O máis bonito desta festa é que todos colaboran: os veciños poñen comida e bebida que logo se reparte entre os músicos e a xente que ven ó fiadeiro, as pandereteiras e gaiteir@s encargámonos da organización, poñemos a música e o baile, os nen@s da Unitaria fan uns cartaces preciosos que se colocan polas parroquias das Neves. E sobre todo é unha festa á que acuden a grande maioría dos veciños da parroquia.

Así que, xa sabedes, o domingo día 9, á tarde, estades todos invitados a Vide, a bailar, cantar e desfrutar da festa. E lembrade:

Por aquí vai o camiño,
por aquí vai o carreiro
por aquí vai o camino,
meniña pra o fiadeiro
 

 

A miña escolla...

Acabamos de coñecer o fallo do VII Certame de Poesía Xosé A. Barral, no que participaron os nosos alumnos Daniel Duque e Damián Lamas. Non foron os gañadores (por esta vez...) pero o seu poema está entre os destacados polo xurado.

Parabéns unha vez máis!!!

ROSALÍA NO SÉCULO XXI

Adiós twitter, adiós whatsapp,

adiós tuenti da miña vida,

R quitoume os megas,

por descargar moita porquería.

 

Miña tablet, miña tablet,

coa que paso toda a tarde,

sempre quedo sen batería,

non me vai durar todo o día!

 

Adiós twitter, adiós whatsapp.

non sei cando nos veremos,

suspendemos todos mates,

agora que faremos?

 

Que alegría meus amores,

teño twitter en galego,

paxariños piadores,

rechíos de moitas cores.

 

Xa non podo compartir,

por culpa dos meus pais,

 que me quitan o móbil,

para que estude máis.

 

Adiós whatsapp, adiós whatsapp

  botarei de menos o twitter,

Meu Deus! A diversión  acaba!,

E xa non podo seguir ó Papa…

 

 

 

A miña escolla...

Esta é a escolla de Andrés Lorenzo de 2º de Bacharelato.

 

Nestes días nos que se fala moito de Arbo, recuperamos un documental sobre un personaxe ben coñecido por estas terras, Eduardo Lorenzo "O último gaiteiro na Habana".
Eduardo Lorenzo viviu a súa nenez e xuventude en Cabeiras, Arbo. Coa idade de 30 anos voltou á Habana, onde nacera. Alí converteuse nun gran e recoñecido mestre da gaita galega. En 2003 volveu ao seu querido Arbo de viaxe, aquí visitou a casa onde vivira 30 anos, foi encomendarse a San Fins e recibiu unha homenaxe con gaiteiros no Mesón da Lamprea en Cabeiras, onde tocou e tamén bailou. Un par de meses despois faleceu na Habana.

 

 Se queredes saber máis, non deixedes de ver o seguinte video:

 

  Grazas Andrés!

A miña escolla...

A escolla de Xavi Simón  é o poema en galego de F. García Lorca “Danza a lúa en Santiago”.

 En 1935 García Lorca deu a coñecer ”Seis poemas galegos”. Neles recolle o esencial da alma e da identidade  galega, que  quizais descubriu cando estivo e n Galicia coa súa compañía teatral “La Barraca” e tamén en Arxentina cos emigrantes galegos e cos seu amigos Blanco Amor ou Guerra Dacal. Foi  a máis grande homenaxe que lle puido facer á nosa lingua e á nosa terra.

Se queres saber máis visita os seguintes enlaces:

http://www.galiciaespallada.com.ar/seis_poemas_galegos.htm

Poemas musicados:

http://listas.20minutos.es/lista/lorca-y-seis-poemas-galegos-335316/

Fita aquel branco galán,
olla seu transido corpo!

É a lúa que baila
na Quintana dos mortos.

Fita seu corpo transido,
negro de somas e lobos.

Nai: A lúa está bailando
na Quintana dos mortos.

¿Quén fire potro de pedra
na mesma porta do sono?

¡É a lúa! ¡É a lúa
na Quintana dos mortos!

¿Quén fita meus grises vidros
cheos de nubens seus ollos?

É a lúa, é a lúa
na Quintana dos mortos.

Déixame morrer no leito
soñando con froles d'ouro.

Nai: A lúa está bailando
na Quintana dos mortos.

¡Ai filla, co ár do céo
vólvome branca de pronto!

Non é o ar, é a triste lúa
na Quintana dos mortos.

¿Quén brúa co-este xemido
d'imenso boi melancónico?

Nai: É a lúa, é a lúa
na Quintana dos mortos.

íSi, a lúa, a lúa
coronada de toxos,
que baila, e baila, e baila
na Quintana dos mortos!